Hiç Kimse Görmedi

...Hiç Kimse Görmedi...

Gül kıvrımlı dudağımın sol yanında,

Sadece sana kahkahalı gamzemdeki,

Gölgesine sakladım seni.

Buruk bir tebessüm etsem,

Suskun dursam fark etmedi.

Hiç kimse görmedi. Cemre.Y.

Aşka Mesafeler Uzadıkça

...Aşka Mesafeler Uzadıkça...
Aşk’a mesafeler uzadıkça,
Sanki sevmeden sevişilebiliyormuş gibi,
“Madem ki bu kadar uzaktan sevemiyorsak,
Sadece sevişelim o zaman” a döndü vuslatlar!
Cemre.Y.

Çocuksu Sevgiler

...Çocuksu Sevgiler...

Belki de ihtiyacımız olan tek şey

Aynı anda,

Aynı şeyi düşünüp yapabilen

Çocuksu sevgilerdir… Cemre.Y.

Özledim İşte

...Özledim İşte...

Bu akşamdan beridir kulağımda bir çınlama!

Bana ilk ve son

"Aşkım" deyişin…

Nerede susturdum ki ben bilmeden seni.

Nerede vazgeçirdim beni bilmeden senden?

Neyse ne, özledim işte! Cemre.Y.

Geceleri Diyorum

...Geceleri Diyorum...
Geceleri diyorum
Pembe düşler görememiş olabiliriz.
Yine de her yeni güne
Pembe gülüşler göndermeliyiz.
Cemre.Y.

Sevdiğini Ensesinden Öpmek

...Sevdiğini Ensesinden Öpmek...

Dudaklarımın mührünü bıraktım

Sevdiğimin belki de

Bebekliğinden bu yana

Hiç öpülmemiş ensesine,

Sahi siz…

Sevdiğinizi ensesinden öpecek kadar

Sevmiş miydiniz?

Ben sevmemiştim de. Cemre.Y.

Kendini Kaybetme

...Kendini Kaybetme...

Kaybedecek

Tek şey

Kendimsem

Neden kaybedeyim ki

Başka

Uğurlar uğruna kendimi? Cemre.Y.

Hayat Bazen

...Hayat Bazen...

Hayat bazen

Ciddiyetle,

Ciddiyetsizlik arası

İncecik bir örümcek ağındaki

Bir tek ağ ipine bağlıdır!

Ne tarafından bakacağımıza göre

Algımız değişebilir. Cemre.Y.

Sıtma Tuttu

...Sıtma Tuttu...

An itibarı ile sıtma tuttu

Sebepsiz

Tir tir titriyorum.

Sobaya ayaklarımı dayadım ama!

Sanırım ihtiyacım olan

Ya sesin,

Ya nefesin,

Ya da sımsıcak kolların!

Hiçbirisi olmayacak biliyorum. Cemre.Y.

Uykusuz Geceler

...Uykusuz Geceler...

Yine uykusuz gecelere gebe yüreğim,

Adın aklımdan geçse,

Kalbimin odalarında

Kelebekler kanat çırparken,

Güneş, nasıl olsa doğar da,

Ayaz gecelerde

Ay'ım,

Yıldız'ım,

Yakamoz'um olabilseydin... Cemre.Y.

Yine Seversin

...Yine Seversin...
Belki bir gün ansızın
Güneş kokar burnuna,
Rüzgar okşar saçlarını,
Hatta belki,
Bir papatya düşüverir avuçlarına,
Söylenirsin kendi kendine yine
“Ama ben lale severim.” diye.
Yine seversin,
Yine sevmeyi seversin...
Cemre.Y.

Yüreğimin Karları

...Yüreğimin Karları...
Sarılsam omuz başlarıma
Eksik olan ne varsa
Tamam göreceğimi hayal ederek
Uykuya savursam kendimi
Yüreğimin karları da erir mi ki?
Cemre.Y.

Doğum Günü

...Doğum Günü...
Ülkemde ve yüreğimde olmaması gereken
Ne çok şey oluyordu...
Ben gülümseyiş perdelerinin ardına saklanmaya çalışırken
Saçlarım yolum yolum elimde kalıyorken seni unuttum!
Özür bile dilemiyorum!
Ama seni seviyorum!
Daha bir günlük bebek olsan ve ben sana gülümsesem
"Dünyaya geldiğine hiç pişman olma emi bebek!"desem
Affeder misin beni?
Cemre.Y.

Bence Bu Ülkenin Daha Çok Ben Gibi Deliye İhtiyacı Var

...Bence Bu Ülkenin Daha Çok Ben Gibi Deliye İhtiyacı Var... Normal bir hatun, Elektrikler kesilince korkmalı! Mümkünse en kısa sürede Yanına gelecek birini çağırmalı! Karanlığı, aydınlıktan daha keskin görüp "Ohh bee nihayet sadece bana kaldım." deyip, Mumları yakıp, kitabına dalmamalı! Ama düşündüm de... Onlar şimdi başka şeylerle meşguldürler. Bence bu ülkenin daha çok deliye ihtiyacı var! Cemre.Y.

İki Zavallı İnsandık Biz

...İki Zavallı İnsandık Biz... Belki de sadece torunlarımız olunca anlatılacak İçinde prensi ve prensesi olmayan Yanlış yer, yanlış zamanda karşılaşmış Kahraman bile olamayan Hepi topu birkaç şiirlik, Roman kadar uzamayacak... İki zavallı insandık biz. Cemre.Y.

Arızalı Aşk

...Arızalı Aşk...
Ömrüm boyunca bana kim "Arıza!" çıkartmışsa
Ona vuruldum sadece birkaç kere
Gücendim bazen ama kızmadım,
Kırılmadım hiçbirine...
Nefret bile etmeyecek kadar duygusuz bitirdim sonlarını.
Öyle ya ben de hiç normal değildim ki zaten
Şimdi mi?
Resim yapmayı becermeye çalışıyorum,
O tarif etmiş nasılsa mutluluğumuzun silüetini.
Sanki çizebilirsem olacak!
Cemre.Y.

Olmadık İşte

...Olmadık İşte... Senle ben, Aynı bulut öbeğinin, Farklı yönlere giden, İki tren yolcusuyduk. Benim geleceğe Ayrılmış iki biletim vardı, Seninse geçmişe, Olmadık işte… Cemre.Y.

Rüyana Akarım

...Rüyana Akarım...
Sen gün de kaldım sanırken beni,
Ben gece olup rüyalarına akarım ey sevgili!
Güne gülümseyerek uyandığındaysa,
Geç olur çok geç.
Cemre.Y.

Doluya Sarmak Gerek Hayatı

...Doluya Sarmak Gerek Hayatı... "Boş" a değil "Dolu" ya sarmak gerek hayatı. Rast gele bir kitap, sade bir kahve… Ve senin için... Söylenmiş onca cümleler... Sar gitsin! Cemre.Y.

Hepsi, Herkes Deli

...Hepsi, Herkes Deli...

Mistik uzanımlara

Dünyasal ışınlar yaymaya da

"Deli" diyorlar...

Dudakların arasından dilini sarkıtıp

Hareketler salındırmaya da

Birbiri ile aynı beyinlerden yorulmuş olabilirim.

Zira ben dahil hepsi, herkes deli. Cemre.Y.

Günaydın

...Günaydın...
Oysa!
“Özledim ve seni hala seviyorum!” kadar basittir hayat.
Sonunda ölmek varsa,
Ağırdan alayım be artık
Genetik nevrozlarına inat!
Ey hayat sana da
"Günaydın."
Cemre.Y.

Her Şiirin Bir Hikayesi Vardır Elbet

...Her Şiirin Bir Hikayesi Vardır Elbet...

Her şiirin bir hikayesi,

Her hikayenin bir sırrı

Bir türküsü/şarkısı

Bir tınısı vardı elbet...

Belki sırf bu sebeple

Ya şiir oldular,

Ya sarı sandıklarda

Saklı birer kara sevda! Cemre.Y.

Yok Mu Mahalli İradeye Sahip Bir Sakinin?

...Yok Mu Mahalli İradeye Sahip Bir Sakinin?...

Ruhum...

Yok mu mahalli iradeye sahip bi sakinin.

Kovukların karanlıklarına mı sakladın

En karasını sevdanın

Papatya falı "Seviyor!"larını

Nerelere sakladın da ben bulamadım. Cemre.Y.

Sır Budur

...Sır Budur...
Yanisi şu;
Hayatıma dokunan her şey illa
Tamamen benim seçimim değil!
Benim seçimim kabullenip kabullenmemek!
Bilgisayarımı kapatıp kitap okuyabilirim,
Ya da mısırımı patlatıp, her şeye kendimi kapatıp,
Hoparlörlerimin sesini sonuna dek açıp,
Bir film izleyebilirim.
Ama asla ve asla
"Keşke okumasaydım ya da seyretmeseydim." demem.
Bu hayatta beni hiçbir şeyin
Yıkıp alt üst edememesinin tek sırrı budur!
Cemre.Y.

Herkes Olduğu Kadar İşte

...Herkes Olduğu Kadar İşte...
Nicedir kimsem
Daha fazla artıp,
Daha fazla azalamıyor benden.
Herkes...
Olduğu kadar işte.
Cemre.Y.

Vicdan

...Vicdan...

Sahi!

Sormayı unuttum sana, bunca yıl sonra karşılaşmışken,
"Vicdanın nasıl?
O da iyi mi gerçekten.
O da gülümseyebiliyor mu!
Herkese, herkes gibi değil de...
Şöyle bir kendinle afili bir yalnız kaldığında,
Aynada sana bakan gözlerin içerisine bakınca da,

Huzurda mısın sence?"
Cemre.Y.

İçimdeki Hüzün

...İçimdeki Hüzün...
Sevdiğim,
Sebebi sen değilsin içimdeki hüznümün,
Yaz yorgunu yüreğimin güneşini özledim.
Temmuz sonunda,
Beni hazana boğduğundan beridir,
Her gün biraz da sonbaharım ben.
Eylül bile yapraklarını...
Dökmeye başlamıştı zaten çoktandır,
Adı geçtikçe daralır hüznümün mengeneleri.
Yağmurlar da başlar şimdi.
Grinin her tonunu süzülür bulutlardan.
Cemre.Y.

Sahi Sol Yüzük Parmağına Hangisi Takılıyordu?

...Sahi Sol Yüzük Parmağına Hangisi Takılıyordu?...

Bence ben hiç de sakar değilim.

Zira ömrümün yirmi yılını,

Benden öncekilerin

Artık kalmamış evliliğinden eserli,

Sıkılıp hediye ettiği kırk yılını,

Tekli kalmış bardaklarında bile saklarım hala da

Neden son aldığım sürahi,

Patlayıverir orta yerinden

Üstelik temizleyeyim derken!

Neden sol yüzük parmağımı

Boğum yerinden kan damlatır?

Yıllar var ki kan benim kanım sa

Yalar yutarım geçer elbet...

Neler, neler geçmedi ki?

Ah merak ediverdim birden

Sahi sol yüzük parmağa ne takılıyordu? Cemre.Y.

Hiç Yok

…Hiç Yok…

Çok bir şey değişmedi aslında

Hala yürekten var olamayışına ağlıyorum. Çünkü, hiç yoksun! Cemre.Y.

Bedelsiz Sevdik Biz

...Bedelsiz Sevdik Biz...
Bedelsiz sevdik biz...
Bedelli aşk beklemedik sevdalarımızdan!
Bila bedel sevdalar çektik yani...
Belkide sırf o yüzden,
Hep sonunda boş'a kaldı
Sol göğüs kafesimizdekinin
Tam orta yeri...
Cemre.Y.