...Ne kaldı Geriye...
Ne kaldı geriye?O en uğurlu sayı on üç...
Hani hiç kimsenin sevmediği,
İki basamaklı, o uğursuz denilen rakam.
Çok düşündüm on ikiye indirsem ya!
Ama kıyamadım.
Hem zaten, ben de hiçbir zaman çift falan değildim.
Kaldı ki…
Yok'luğumda da var'ım dılar,
Hepsinin hepsinden birileri.
Biliyordular ben'i...
"Var!" sayıyordular!
Gruplaşmaları,
Kümeleşmeleri,
Tenzih etmeleri
Hiç sevmediğimi dahi biliyordular!
Öylece, onlara da dairdim işte!
Silmeye göynüm meyl etmedi,
Varsınlar ben'i de onlar,
Silsinler ağa!
Bükemediğim bileği,
Öperim saygıyla her daim.
Hem de hiç gocunmam.
Cemre.Y.

Hiç yorum yok:
Yorum Gönder