Sabah sabah...
Radyoda çıkan şarkıya burnunun direği sızlar mı insanın?
Tamam...
Hava aydınlanmamış daha,
Tamam yoldayım,
Tamam yağmur da yağıyor lakin!
Şarkıda...
"Hangi şehir bizi bağrına basar." diyor ya...
Nasıl akmasın şu gözyaşları,
Nasıl oluşmasın boğazının ilmeğinde bir yumru!
Hani hep diyorum ya,
Gün...
Bir şekilde geçiyor da...
Lakin üstüne bir de şu geceler olmasa!
Nasıl da omuz başlarına yükleniveriyor,
Bütün bir ömürlük gecelerin yırtıcı sensizliği.
Gayri sözlü şarkılar dinlemem diyorsun,
Bu sefer de o da şarkı olmuyor ki azizim.
Sesleniyorsun kimsesiz gramofona!
Çal oradan bize bir yalnızlık senfonisi.
Cemre.Y.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder