| …Ne Kaldı Ki!… |
| Yavaş yavaş, usuldan gidiyorum işte bu dünyadan |
| Yine kimsecikler duymadan avazım çıktığı kadar ağlaya ağlaya. |
| Boynumda yine babadan boğazıma asılan |
| O ilk ve son ve çile hediyeyle |
| Ömrüm canımdan sıkıla sıkıla gidiyorum. |
| Ne kaldı ki şurada he anam! |
| Yanına, yamacına gelmeye… |
| Beni ilk ve son sevdiğin yerde kalmaya, |
| Şunun şurasında kaç zaman kaldı ki he anam! |
| Sana kavuşmama ne kaldı ki! Cemre.Y. |
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder