Küfür

...Küfür...

Yürürken kitap okuyabiliyorum evet ne olmuş!
Böylelikle bir saat yürüyüş yapmış ve bir saat kitap okumuş oluyorum da...
Yolun yarısında kaldırımı işgal etmiş bir sokak kına gecesi arefesinde
Sokakta kalmış ellerinde bira kutularıyla geyik yapan yedi sekiz gencin
Tam ortasından ve kaldırım hakkımdan yararlanarak, kitabımı da okuyarak
Onlara çarpmadan üstelik hayal ettiklerinin aksine hiç korkmadan
Geçip gidebiliyorum evet ne olmuş...da bu onlara
"Vay AMK... okumuyor lan bu, baksana çarpmadı,
Okuyo olsa bize çarpardı" demek hakkını tanımıyor.
Yoksa ben ne yaparım az ileride daha geçen gün
"Kızım sen böyle
Başın önde kitap okuyarak gidip durursan, kısmet bulamazsın ki” diye
Seslenen kahveci amcanın önünde durur...
“Bana küfür savuran o salağın taaa göz bebeklerinin içine bakar,
“Bana küfür ederek konuşma hakkını kim verdi sana” diye sorarım.
Her kes birbirine bakarken sanki hiç kimse bir şey söylememiş
Ya da yürekli biri çıkıp benden bir güzel şaşkınlık dayağı yemeye yürekli,
Şaşkaloz gibi birbirine bakınırken ben yine o cümleyi sarf edenin
Ta göz bebeklerinin içine bakarak
“Arkamızdan konuşuyorsunuz evet ama bana arkamdan da,
Yüzüme karşı da küfür edemezsin yoksa kul hakkımı helal etmem
Ve seni bir güzel döverim” der,
Kitabıma gömülür, yürümeye devam eder giderim arkadaş...
Size de yarım kalmış boğazınızda bir düğüm
Sokak ortası geyikleriniz daha nice o yoldan geçecek
Kadınları kızları rahatsız etme hevesi bırakırım.
Yolda yürüyerek kitap okurken duyularım bir tuhaf işliyor evet ne olmuş?
Sahi İstanbul’un bugün neden bu kadar toz bulutu,
Pis kokulu, keşmekeş ve yaşanılacak bir tadı yoktu hissedebilen var mı?
Yoksa her kese göre yine her şey aynı mı?
Değildi işte.
Cemre.Y.